Even voorstellen
Zita:
Ongeveer anderhalfjaar geleden kwam ik in de tuin van Johan en Anja terecht. Onmiddellijk werd ik liefdevol opgevangen, maar ik moest wel een tijdje binnenblijven. Johan en Anja hebben ook 2 grasparkieten en die verleiding is dan ook groot om die 2 te pakken te krijgen. Na ongeveer 2 weken kwam er in de tuin nieuw leven, een speelkameraadje voor mij: Jerom.
Jerom:
Ook ik kwam in de tuin terecht. Maar ik was heel bang omdat ik veel pijn had. Ik had nl een serieuze wonde aan één oog en kon daar ook niet meer doorkijken. Ik wilde niet dat iemand dichterbij kwam, maar ik kreeg wel medicijnen tegen ontsteking. Stilaan begon ik meer vertrouwen te krijgen (ook doordat ik Zita leerde kennen).
We werden goeie vrienden en na een tijdje kwam ik ook binnen. Mijn oog werd elke dag verzorgd met een wattestaafje om al het vuil eruit te krijgen. Tot ik ineens een nachtje niet meer thuis mocht slapen. Toen ik terug kwam was mijn oog dichtgenaaid en waren er 2 scheve tanden getrokken en was de pijn ook verdwenen.
Samen:
Samen maken we de buurt onveilig en brengen we af en toe cadeautjes mee naar binnen voor Johan en Anja, maar die dode vogeltjes vonden ze blijkbaar niet zo fijn. Sindsdien lopen we alletwee met een bel rond onze nek rond, waardoor vogels vangen moeilijk wordt, maar uiteraard hebben we er wat op gevonden. Zo gaan we regelmatig vissen bij de buren.
posted by Johan @ 9:19 p.m.
